Bloody Hana- Bölüm 2

13 Eylül-Perşembe (02.06)
  Kapıdan gelen büyük bir sesle uyandım. Tek elimde sopa tek elimde telefon, bunları yazıyorum. Yazma sebebim hâlâ aynı. Titriyorum.

13 Eylül-Perşembe (02.14)
  Kapıda hiçbir şey yoktu. Evin her yerini gezdim, hiçbir şey. Ama henüz rahatlayamadım, hâlâ korkuyorum. Dışarıda neler olduğunu bilmiyorum ama bu akşam yaşadıklarımdan dolayı hâlâ kötü hissediyorum. Yoksa polise mi şikayet etmeliydim?  
  Başımı yastığa koydum ama içim hiç rahat değil. Kim bilir onlar kimin ailesiydi? Gözümden yaşlar gelmeye başladı. İyi geceler.

13 Eylül-Perşembe (07.45)
  Okula yürüyorum. Her adımımda etrafı gözlüyorum. Bunu yazınca kendimi rahat hissediyorum. Sanırımgünlük yazmaya devam edeceğim. Okulun uzak olmaması çok iyi.
  Arkamdan gelen ayak sesleriyle panikle arkama baktım. Ama gördüğüm tek şey başka bir öğrenci oldu.
-"Haruka!"dedi bana yaklaşarak.
-"Kazaki-kun!"
Kazaki Hiro, çocukluk arkadaşım. Ayrıca aynı üniversiteye gidiyoruz. Kapatmam lâzım.

13 Eylül-Perşembe (08.11)    
  Ders başlamak üzere. Kazaki-kun bana nasıl olduğumu sordu. Tabi ki  olanları anlatmadım. Şüphelendiğini sanmıyorum. Şu anda yanımda değil, sınıflarımız ayrı.
  Sensei içeri girdi. Kapatıyorum.

13 Eylül-Perşembe (15.17)    
  Eve yürüyorum. Okulda özel bir şey olmadı. Sadece sınıfta arkadaşımYui de nasıl olduğumu sordu. Ona da bir şey söylemedim. Hava hafif kararmaya başladı. Her an yağmur yağabilir.

13 Eylül-Perşembe (15.34)
  Onu gördüm! Evet, yolda giderken ona çarptım! Lanet! Neden hep beni bulur? Omzumu çarptım. Tam özür dileyecektim ki onun kapüşonunu gördüm. Yüzünü tanımıyorum ama başındaki bandaj ve yüzündeki yara bantlarından onun olduğuna emin oldum. Gayet normal bir insan gibi duruyordu.
  Onu görünce tabanları yağladım. Beni takip etmediği için çok mutluyum. Şu an evdeyim ve kapının önünde dışarıyı gözlüyorum. Görünürde kimse yok. Ah, vicdanım! Gereksiz yerde ortaya çıkar, kahretsin!

13 Eylül-Perşembe (17.05)
  Dışarıdan sesler gelmeye başladı.
Camdan bakmaya cesaretim yok. Aklımı kaybetmek üzereyim. Anlatacak kimsem yok. Kime anlatsam beni suçlayacaktır. Hah, Kazaki-kun arıyor!

13 Eylül-Perşembe (17.14)
  Artık şüpheleniyor olmalı. Bana durumumu sordu. Yarın ders çalışacağız. Hmm... Umarım onunlayken "kapüşonlu" saldırmaz. Belki de onunla daha güvendeyimdir. Bilemiyorum.

13 Eylül-Perşembe (23.07)
  Yatma zamanı. Şimdiye kadar bir gelişme yaşanmadı. Bu gece de dün geceki gibi olmaz, umarım. İyi geceler...